| Khuanchai 的个人资料¨¨*:·. KEiN .·:*¨¨照片日志列表 | 帮助 |
|
1月29日 ~~ทำไม~~...น้ำค้างเริ่มตกแล้ว....
.... น้ำตาก็รินไหล..
... ฝากถามดาวว่าทำไม.....
.....มีใครช่วยตอบที...
1月23日 One Love - Loveholic (Spring Waltz OST.)Lyric Artist : Loveholic
1月22日 อ่อนแอ อ่อนไหว อ่อนโยนก็ผ่านมาแล้วสินะ กับงานฟุตบอลประเพณีธรรมศาสตร์-จุฬาฯ(หรือจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์) ซึ่งปีนี้เป็นปีที่ 5 แล้วสินะ
ที่ผมได้รับรู้เกี่ยวกับงานนี้ ซึ่งตั้งแต่ที่เข้ามหาวิทยาลัยมา ตั้งแต่ปี 1 ถึงปี 4 ผม ไม่เคยพลาดงานนี้เลย แต่ว่าปีนี้ผมไม่ได้ไปร่วมงานนี้ เพราะหลายๆ อย่าง หลายๆ เหตุผล ทุกปีผมจะซื้อเสิ้อ แน่ล่ะ 1 ปี มีครั้งนี่น่า แต่ปีนี้เงียบเหงา ไม่มีอะไรมากมาย ไม่ได้ร่วมงาน ไม่ได้ซื้อเสื้อ ใจจริงก็อยากไปนะ อยากไปเจอ น้องๆ เพื่อนๆ อยากไปแปรอักษร หรือไม่ก็ นั่งเชียร์ฟุตบอล แต่ก็นะ.. มันไปไม่ได้นิ ทำไงได้ ส่งใจไปก็พอแล้วมั้ง...T-T แต่ยังไงซะ อย่างน้อยก็คงต้องไปหาซื้อเสื้อมาใส่ แน่นอน แต่เห็นเขาบอกว่าปี นี้เสื้อขาดมาก คงหาซื้อยากน่าดู ไม่เป็นไร...(หวังว่าคงจะมีมาขายอีกแน่ๆ)..ทำไงได้ล่ะเลือดสีชมพูมันฝังลึกมากมาย... เวลาผันผ่านนานนับวัน ผมก็รู้สึกว่า ผมยิ่งอ่อนแอ ลงทุกวัน จากคนที่มุ่งมั่น ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ
ตอนนี้ดูเหมือนมันจะไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว...หลายๆ อย่างมันมากมายเหลือเกิน เกินกว่าที่เคยเป็น ผมไม่รู้จะคุยกับใคร (สักคนที่เราคุยด้วยแล้วสบายใจ..สักคนที่เราสามารถระบายอะไรๆ มากมาย ให้เขารับฟังได้ทุกอย่าง) จะมีบ้างไหมนะ ชีวิตผมตอนนี้เป็นช่วงที่อ่อนแอมาก
หัวใจก็อ่อนไหวเกินจะบอก สิ่งเดียวละมั้งที่ยังไม่เปลี่ยน....อ่อนโยน ผมอ่อนโยนกับใครไม่ค่อยเป็นเลย พูดไม่เก่ง เทคแคร์ใครก็ไม่เป็น ผู้ชายเฉยชา แข็งกระด้าง นี่ละมั้งเธอจึงจากไป ก็อยากนะ อยากเทคแคร์ อยากทำทุกอย่างให้เธอมากมาย เท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งได้ ทำให้เธอที่เขาทุ่มเทให้จนหมดหัวใจ แต่ก็รู้ดีว่ามันไม่มีวันหรอก..หุหุ..อะไรนะหรือ เธออยู่ไกล ผมอยู่ไกล เราห่างกัน "เส้นขนาน" เท่านี้ก็คงรู้แล้วละ (ไกลเท่าเดิม .... คงเข้ากับเพลงนี้ละมั้ง) ชีวิตนี้มันแย่ซะจริงนะ..... หัวใจนี้ก็มีแต่ไร่แห้วเสียจริง..เฮ้อ!! 12月20日 " เขาและเธอ " , "ผมและเธอ"เรื่องของคน 2 คน …..ที่แตกต่างกันเกือบทุกด้าน
ยกเว้น.....ความรู้สึกที่มีให้กัน เขาชอบดำ.......เธอชอบขาว
เขาชอบเพลงใต้ดิน........เธอฟังเพลงสบายๆ เขาตัวสูง........เธอไม่สูง เขาเรียนไม่เก่ง........เธอท็อปเกือบทุกวิชา เขาเก่งกีฬา.........เธอไม่เคยวิ่งทันใครเค้า เขาชอบเสียงเครื่องยนตร์........เธอเกลียดความเร็ว เขาชอบฝน......เธอกลัวเสียงฟ้าร้อง เขาเป็นคนเงียบๆ ไม่เรื่องมาก..........เธอร่าเริงและจำเป็นต้องมีคนอยู่รอบด้าน เขาเก็บความรู้สึกและระบายลงสมุดบันทึก........เธออ่อนไหว ขี้เหงาและช่างรู้สึก เขาน้ำตาซึมเพราะมองไม่เห็นค่าของตัวเอง.......เธอร้องไห้ให้ความเดียวดายที่เกาะกุมหัวใจ เขาชอบเก็บตัวอยู่คนเดียวในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ.....เธอชอบมิตรภาพที่ใครต่อใครมอบให้ แต่กระนั้น …….. ผู้คนมากมายที่รายล้อมก็ไม่ได้ทำให้เธอหายว้าเหว่ ทุกครั้งที่เขาเหงา…….. เธอจะนั่งอยู่ข้างๆโดยไม่เรียกร้องความสนใจ ทุกครั้งที่เธอร้องไห้ ……….เขาไม่มีคำปลอบโยนเพียงแค่กุมมือเธอไว้ ทุกครั้งที่เขามองเห็นเงาตัวเองในกระจก ….. เขาจะเห็นเพียงผู้ชาย...ที่ไร้ความสามารถและไม่มีความสำคัญกับใคร แต่เธอกลับมองเห็นผู้ชายคนนึง.....ที่สามารถปกป้องเธอได้และมีค่ามากมายสำหรับเธอ ทุกครั้งที่ฝนตก …….เธอจะนั่งหลบอยู่ในมุมหนึ่งของห้อง ฝนพัดพาความเหงามาให้ เสียงฟ้าร้องเรียกความกลัวมาใกล้ แต่ทุกครั้งที่ฝนตก เขาจะโทรศัพท์หาเธอ และจะอยู่ตรงนั้น จนกระทั่งฝนหยุดตก...... แม้จะไม่ได้พูดอะไรกันเลยสักคำ เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่ไม่เคยรู้สึกอึดอัด เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่เหมือนกับได้พูดคุยกันตลอดเวลา เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกอุ่นในใจ เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้น ความรักไม่ต้องการความเหมือนกัน แต่ ความรัก ต้องการการ Take Care ดูแล ใส่ใจไว้ใจและเข้าใจ #############################################################
......เรื่องราวสำหรับผมแล้วมันอาจจะคล้ายๆ กับเรื่องราวของเขาและเธอ ผมชอบอยู่คนเดียวเงียบๆ ในบางครั้ง จนดูเหมือนผมเป็นคนเย็นชา
ผมชอบรถยนต์และความเร็ว แต่ไม่รู้เธอคนนั้นจะชอบเหมือนกันไหม ..แต่เท่าที่ดูผมว่า "ไม่" แน่นอน บางครั้งผมก็อยากออกไปเดินตากฝน...ให้ตัวเปียกน้ำฝน.....(แบบประชดชีวิต).......สำหรับเธอคนนั้น..ผมอยากทนุถนอม และดูและเธอตลอดไป .............แต่ผมก็รู้ว่ามันไม่มีทาง..เราต่าง...และห่างกันมาก ผมและเธอ..ไม่ค่อยมีบทสนทนาซึ่งกันและกันเลย...ถึงแม้จะทำอะไรหลายๆ อย่าง ร่วมกัน
....อาจเพราะผมเองที่เป็นคนเย็นชาเอง.... เปล่าซะหน่อยนะ..เปล่าเย็นชา...แต่ไม่กล้าที่จะคุย ไม่กล้าที่จะพูดต่างหาก ก็แหงล่ะ..เรารักเขาแล้วนี่นา....(มากด้วย)...ทำอะไรก็เลยดูติดๆ ขัดๆ ไปเลย (ไม่ไหวเลยเรา) ....ทั้งที่อยากจะคุยนะ...แต่ใจกลัวเสียเธอไป..แล้วมันก็เป็นดังที่กลัวเอาไว้..... ...............แต่ผมก็ไม่เสียใจนะ กลับรู้สึกดีๆ ต่างหาก ที่ครั้งหนึ่งได้ ....มอบหัวใจ..มอบความรัก...และรักเธอคนนั้น..ผู้หญิงที่เราคิดว่าใช่...ผู้หญิงที่เราคิดว่าดีที่สุดในสายตาเรา ....เธอคือผู้หญิงคนเดียวในมหาวิทยาลัยที่ผมมอบความรักให้......(จนตอนนี้ผมก็ไม่รู้เลยว่าจะมีหัวใจไว้ให้ใครคนอื่นหรือเปล่า) ^-^ ผมจะยิ้ม ทุกครั้งที่ผมนึกถึงและคิดถึงเธอ.......(ถึงแม้มันจะเป็นเพียงไร่แห้วในดวงใจก็ตาม)
ปล.ถ้าถามว่าหัวใจของผมจะรักเธออยู่เหมือนเดิมไหม
PS. FOREVER AND EVER, BABE. 12月10日 "รักหวาน" กับ "กาลเวลา"หมอกบางและลมหนาว...ใบไม้พราวร่วงสู่ดิน
เพลงรักยังยลยิน..หวานถวิลอยู่ทุกครา
ที่นี่ยังมีรัก...แสนหวานนักยากจะหา
แต่เมื่อมีกาลเวลา.....รักที่ว่า..ก็ "ถูกลืม"
Forever and Ever, babe.
[ ชายแดน ]
11月20日 มารู้จักเงินเกาหลีกัน
1月27日 รักอยู่ที่ใจของเธอและฉันเมื่อมีความรักก็มักพาใจหวิว .....เหมือนใบไม้ปลิวลิ่วไปกับความฝัน มีเธอเท่านั้น.อยู่ในดวงใจฉัน .....เฝ้าฝันถึงกันทุกวันเวลา โลกคงจะเหงา..ถ้าไร้ซึ่งความรัก .............. รักมาทายทักให้รู้จักความหมาย... ...... รักเพียงเพื่อรัก พักใจให้สบาย...... รักอยู่ที่ใจของเธอและฉัน
|
|
|